دربارهء زاهدترين شخص پرس‌وجو مىكردند ، بعضى از حاضرين كسانى از جمله ابو ذر و عمر را بر شمردند ، عمر بن عبد العزيز گفت كه : « أزهد الناس على بن ابى طالب عليه السّلام » . « 1 » امام فقراء را در اطراف خويش جمع كرده و با آنها با رفق و مهربانى برخورد مىكرد . « 2 » گاه مىشد كه در وقت نماز تنها پيراهنش كه خيس بود بر تنش بود و در همان حال خطبه مىخواند . « 3 » امام مكرر در نهج البلاغه از زندگى سادهء خويش ياد كرده است . زمانى كه يكى از ياران ديد كه امام غذاى بسيار ساده‌اى دارد ، به آن حضرت گفت : أبا العراق تصنع هذا ؟ العراق أكثر خيرا و أكثر طعاما . . . « 4 » آيا در عراق كه بهترين طعامها در آن است چنين مىكنى ؟ امام خود بهترين مصداق عمل به مطالبى بود كه در نهج البلاغه در اعتراض به عثمان بن حنيف و يا در خطبه‌هاى عمومى در بارهء دنيا به مردم مىفرمود . اسود بن قيس مىگويد : امام على عليه السّلام در رحبهء مسجد كوفه مردم را اطعام مىكرد ، اما خود در خانه خود ، غذا مىخورد . يكى از اصحابش گفت : من پيش خود گفتم : على در منزل خود ، غذاى لذيذتر از طعامى كه به مردم داده ، مىخورد ، غذا خوردن را رها كرده به دنبال او به راه افتادم . او در منزل فضه را صدا زد . وقتى او آمد ، حضرت از او خواست تا براى آنها غذا بياورد . فضه ، گردهء نانى همراه با ظرف دوغى آورده و نان را در آن تريد كرد ، در حالى كه در آن سبوس گندم وجود داشت . به امير المؤمنين على عليه السّلام عرض كردم : اگر مىفرموديد آرد بىسبوس بياورند بهتر بود . امام در حالى كه مىگريست فرمود : به خدا سوگند هرگز نديدم كه در خانهء رسول خدا نان بدون سبوس باشد . « 5 » عقبة بن علقمه مىگويد : بر امام على عليه السّلام وارد شدم ، پيش رويش دوغ ترشى نهاده بود كه ترشى و پرآبى آن ، آزارم داد . عرض كردم : آيا از اين دوغ ميل مىكنيد ؟ امام فرمود : اى ابا الخبوب ! پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را ديدم كه از اين بدتر مىخورد و از لباس من

--> ( 1 ) . المعيار و الموازنه ، ص 240 ( 2 ) . همان ، ص 240 ( 3 ) . همان ، ص 241 ( 4 ) . همان ، ص 249 ( 5 ) . انساب الاشراف ، ج 2 ، ص 187 ، و نك : الغارات ، ج 1 ، صص 85 ، 87 ، 88